จดหมายจากในหลวงถึงพระเทพฯ 6/10/2547

จาก วิกิซอร์ซ
พระราชหัตถเลขาที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
ทรงมีไปถึงสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี
เมื่อวันที่ ๖ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๔๗
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ ทรงโปรดเกล้าฯ ให้นำมาเผยแพร่
จดหมายจากในหลวงถึงพระเทพฯ

• ลูกพ่อ ในพื้นแผ่นดินนี้ ทุกสิ่งเป็นของคู่กันมาโดยตลอด
  มีความมืดและความสว่าง ความดีและความชั่ว
  ถ้าให้เลือกในสิ่งที่ตนชอบแล้ว ทุกคนปรารถนาความสว่าง
  ปรารถนาความดี ด้วยกันทุกคน แต่ความปรารถนานั้นจักสำเร็จลงได้
  จักต้องมีวิธีที่จักดำเนินให้ไปถึงความสว่าง หรือ ความดีนั้น
  ทางที่จักต้องไปให้ถึงความดีก็คือการรู้จักรักผู้อื่น
  เพราะความรักผู้อื่น สามารถแก้ปัญหาได้ทุกปัญหาถ้าปรารถนาให้โลกมีแต่ความสุขและเกิดสันติภาพ
  ความรักผู้อื่นจักทำให้เกิดขึ้นได้ พ่อขอบอกลูกดังนี้...
  1. ขอให้ลูกมองผู้อื่นว่า เป็นเพื่อนเกิด เพื่อนแก่ เพื่อนเจ็บ เพื่อนตายด้วยกัน ทั้งหมดทั้งสิ้น ไม่ว่าอดีต...ปัจจุบัน...อนาคต
  2. มองโลกในแง่ดี และจะให้ดียิ่งขึ้น ควรมองโลกจากความเป็นจริง
  อันจักเป็นทางแก้ปัญหา อย่างถูกต้อง และเหมาะสม
  3. มีความสันโดษ คือ -มีความพอใจ เป็นพื้นฐานของจิตใจ พอใจตามมี ตามได้
  คือได้อย่างไร ก็เอาอย่างนั้น ไม่ยึดติด ขอให้คิดว่ามีก็ดี ไม่มีก็ได้
  พอใจตามกำลัง คือมีน้อยก็พอใจ ตามที่ได้น้อย -ไม่เป็นอึ่งอ่างพองลม จะเกิดความเดือดร้อนในภายหลัง -พอใจตามสมควร คือทำงานให้มีความพอใจ เหมาะสมแก่งาน -ให้ดำรงชีพ ที่เหมาะสมแก่ฐานะของตน
  4. มีความมั่นคงแห่งจิต คือให้มองเห็นโทษของความเกียจคร้าน และมองเห็นคุณประโยชน์
  ของความเพียร และเมื่อเกิด สิ่งที่ไม่พึงปรารถนาให้ภาวนาว่า...
  มีลาภ มียศ สุขทุกข์ปรากฏ สรรเสริญนินทา
  เสื่อมลาภ เสื่อมยศ เป็นกฎธรรมดา อย่ามัวโศกานึกว่า 'ชั่งมัน'
  พ่อ 6/10/2547
  ***ฉันหวังว่า คำสอนของพ่อที่ฉันได้ประมวลมานี้
  จะเกิดประโยชน์แก่ท่านผู้อ่าน ที่ได้พบเห็น
  และลูก อันเป็นที่รักของพ่อทุกคน
  ฉันรัก พ่อฉันจัง สิรินธร